De Oude Schoorlse Zeedijk (2)

En weer liepen we over de Oude Schoorlse zeedijk. Langs de kronkelende Hondsbossche Vaart, met rechts de Abtskolk en links de Harger- en Pettemerpolder. De Hazeweg aan de overkant van de Hondsbossche Vaart. Hoe vaak hadden we deze wandeling al niet gelopen? Alleen dit jaar al zeker een stuk of vijf keer. In januari toen het zo koud was met een dik berijpte dijk. In juni met een woest begroeide dijk. En nu, in augustus met een gemaaide dijk, met nog wel veel distels en brandnetels.
Elke keer anders, nooit hetzelfde, maar ook weer wel. De kronkelingen in de dijk zorgen voor telkens een andere blik op de molen midden in de polder. Je draait in een halve cirkel om de molen en om de boerderij. Gisteren begon met zon, maar later kwamen er in de verte buien aan, die het licht soms grauw maakten, maar ook ineens magisch met een beetje zon er doorheen gemengd.

Fontein van Mark Manders op het Rokin

De Fredlees gingen vandaag even kijken naar de nieuwe fontein op het Rokin van de kunstenaar Mark Manders. Wij vonden hem/haar (de fontein) erg mooi. Hieronder een impressie:

De oude Schoorlse zeedijk

We wandelen erg graag op de Oude Schoorlse zeedijk. Vlakbij Petten. Een kronkelige dijk, met een watertje er langs. In de verte een molen, paarden, de Hondsbssoch.

Deze keer was ie enorm begroeid, met gras, distels en onduidelijke planten. Het licht was niet spectaculair, ik had ook een beetje haast, maar dit is het. De prachtige Oude Schoorlse zeekdijk. Met wind, wolken, molens en boerderijen.

Het cameraoog

Iets meer dan vijf jaar geleden begonnen de problemen met de ogen. Eerst een scheurtje in het netvlies van het linkeroog. Toen modder en onduidelijk zien met het rechteroog. Links viel te repareren, rechts dat was afwachten.

Omstreeks die tijd kocht ik een nieuwe camera, de Fuji X-Pro 1, een mooie camera, maar het kijken door de zoeker met zo’n modderoog viel niet mee. Met het rechteroog kijk je nu eenmaal door de zoeker, het is niet anders. En al probeer je het met links, dat gaat gewoon niet lekker. Dus keek ik veel op het LCD-scherm, maar dat was ook gedoe, want dan moest ik de bril afzetten om een beetje scherp te kunnen zien op het LCD-scherm. Ondertussen maakte ik best wel mooie foto’s met die Fuji, maar het ging gewoon minder lekker.
Continue reading Het cameraoog

Tekst, training en fotografie