Han Hoogerbrugge: ‘Interactiviteit doet iets met mensen’

Dit lange interview met Han Hoogerbrugge maakte ik september 2012 voor Dzone 141.

Han Hoogerbrugge is tekenaar, illustrator, kunstenaar en schilder. Hij begon heel vroeg op internet met animaties, en al snel interactieve animaties, maakte het inmiddels tot cultstatus uitgegroeide Hotel en illustreert naast zijn dagelijkse ProStress elke week voor de Volkskrant en regelmatig voor Vrij Nederland. Hij had begin dit jaar een succesvolle tentoonstelling in Rotterdam. Dzone sprak met hem over de oorsprong van zijn werk, over Flash, over lesgeven aan de Willem de Kooning Academie en zijn manier van werken.

Je hebt als opleiding Willem de Kooning gedaan. Schilderen en niet illustratie. Was dat een bewuste keuze?
Han Hoogerbrugge: ‘Ik ging naar de academie om te gaan schilderen, ik heb het nooit specifiek gekozen. Ik heb daar niet rondgekeken en toen gedacht: ik ga voor schilderen. Het was in die tijd een beetje zo dat als het niet met schilderen lukte, je illustratie ging doen. Het maakt in feite niet zoveel uit. Je hebt heel goede illustratoren en heel goede schilders. Ik denk dat je ook prima in beide gebieden actief kunt zijn, zonder dat je dat schaadt. Het gaat tegenwoordig eerder over “beeldmakers” dan illustratoren. De grenzen worden steeds vager.’

Wat was je inspiratie toen je op de academie zat?
Han: ‘David Hockney, Rob Scholte, die bekend werd toen ik op de academie zat, en veel van de Duitse schilders uit die tijd. En wat klassiekers, zoals Francis Bacon.’
Continue reading Han Hoogerbrugge: ‘Interactiviteit doet iets met mensen’

De studio van Tiquestar

De werktafel, het bureau, de studio, de werkomgeving van een creatief ziet er vaak bijzonder uit. Soms strak, soms chaotisch, vaak met veelzeggende details. Deze keer de Studio van Tiquestar Illuminat Rex. Deze Amsterdamse illustrator heeft een studio in het hart van Amsterdam, letterlijk in de schaduw van ‘die oude Wester’.

‘Een plek moet aanvoelen als een jas. Je kent elke zak, elke rits. Een soort clubhuis. Wit, strak en steriel zijn ook leuk, maar dat is niet waar ik mijn inspiratie uit haal. Uit chaos ontstaat orde.’
Hij heeft klanten zoals Heineken, V&D, Snickers, Nike, Carhartt, ING, Albert Heijn, Dockers, Levi’s, Shooting Star Filmpcomany, Vrij Nederland en Playboy Magazine. ‘Veel van mijn werk is commercieel. Dat “compenseer” ik als het ware met mijn vrije werk. Uiteindelijk gaat het toch om de kwaliteit van het werk, of het nu commercieel is of vrij.’
‘Ik zie mijn vrije illustraties als kleine boodschapcapsules uit het verzet van een nabije toekomst, uit een wereld die totaal door angst en bedrog wordt geregeerd. Systemen zijn nu waterdichter dan ze zeventig jaar geleden waren… De massa slaapt, aan mij de taak om ze uit bed te schoppen en ze toe te schreeuwen: Ziet voor U, opdat gij niet struikelt! De Tiquestar groet U!’
www.tiquestar.com

De studio van Tiquestar verscheen in 2010 in Dzone 130.

De volledige inhoud is ©2014 Hans Frederiks.

Niels ‘Shoe’ Meulman – Woordontwerper, steeds dichter bij God

Dit lange interview maakte ik september 2009 met Niels ‘Shoe’ Meulman voor Dzone 128.

Niels Meulman dankt zijn naam Shoe uit zijn graffitiverleden. Als Shoe was hij beroemd en berucht in binnen- en buitenland. Vervolgens leerde hij grafisch ontwerpen bij Anthon Beeke, richtte zelf een ontwerpbureau op – Caulfield en Tensing –, werkte een tijd bij reclamebureau FHV/BBDO en begon weer voor zichzelf met reclamebureau Unruly. Inmiddels houdt Meulman zich bezig met wat hij noemt calligraffiti, een kruising tussen kalligrafie en graffiti, en maakt hij eigenlijk nog zelden reclame. Dzone sprak met Meulman uitgebreid over het nu, maar ook over het toen.

Laten we omgekeerd met je carrière beginnen, we komen vanzelf wel weer bij het begin. Wat doe je nu?
‘Ik ben nu eigenlijk calligraffiti. Dat is het wat de klok slaat. Vrij werk dus. Ik heb dit jaar welgeteld één reclameopdracht gedaan. Dat komt waarschijnlijk deels door de crisis, maar het komt ook doordat ik heb aangegeven dat ik dat niet meer zo ambieer. Als het een opdracht is waarbij je je ei kwijt kunt, is het wel altijd leuk en dat wil ik ook nog steeds doen. Mijn hersens werken nog steeds als die van een artdirector. Ik weet heus nog wel iets over communicatie, maar ik heb me nu erg gespecialiseerd in de calligraffiti.’

Wat je nu maakt is dus meer ‘kunst’ dan ontwerp.
‘Daar heb ik een eenvoudige definitie voor: je hebt toegepast ontwerp en dat is communicatie, en je hebt vrij werk en dat is kunst. Ik maak wel eens kunst in opdracht; dan vraagt men iets om met wat ik doe. Dan doe ik dat wel, maar als het echt met een briefing is, is het geen kunst meer. Maar nu maak ik dus kunst.’
Continue reading Niels ‘Shoe’ Meulman – Woordontwerper, steeds dichter bij God

De studio van André Thijssen

Begin 2009 fotografeerde ik de eerste ‘Studio van’ voor Dzone. De aankondiging was als volgt:
De werktafel, het bureau, de studio, de werkomgeving van ee creatief ziet er vaak bijzonder uit. Soms strak, soms chaotisch, vaak met veelzeggende details. In elk nummer van Dzone leggen we zo’n studio vast, te beginnen met beeldmaker André Thijssen.

André Thijssen is beeldmaker. Hij zet zijn autonome fotografie associatief in bij redactionele-, culturele- en corporate opdrachten. Een selectie van het autonome werk is te zien op www.fringephenomena.com en het werk in opdracht op www.theotherpicture.com.

De studio van André Thijssen verscheen in maart 2009 in Dzone 125. De volledige inhoud is ©2014 Hans Frederiks.

George Burggraaff: ‘Het gaat uiteindelijk om het zien van het beeld’

Bovenstaand portret van George Burggraaff: Foto © William Hoogteyling.

Voor het boek Tips en Trucs voor de digitale spiegelreflexcamera interviewde ik vier verschillende fotografen, ieder met zijn eigen specialiteit. Dit interview – uit 2009 – is met George Burggraaff, over zijn specialiteit landschapsfotografie.

Landschapsfotograaf George Burggraaff is auteur van bijna vijftig boeken met als centraal thema het Nederlandse landschap. Hij fotografeert al vanaf zijn jeugd en versleet vele middenformaatcamera’s (6 x4,5 cm). Inmiddels fotografeert hij al weer jaren digitaal en heeft al in geen jaren meer een donkere kamer gezien. Zijn inspiratie ligt bij wijze van spreken voor de deur: Burggraaff woont in de Betuwe aan de Linge. Je hoeft maar naar buiten te stappen en je staat in het Hollandse landschap…

Hoe ben je begonnen?
‘Ik woonde eerst in de stad en daar fotografeerde ik ook mensen. Toen ik hier in de Betuwe ben gaan wonen ben ik meer het wijdse landschap en luchten gaan fotograferen. Ik zit hier midden tussen de boeren en was onder andere gespecialiseerd in de agrarische fotografie, de laatste jaren doe ik wat meer toerisme en landschapsfotografie. Ik heb altijd op 4,5x6cm gewerkt, met Rolleiflexen, Pentaxen en Mamya’s; dat soort camera’s versleet ik echt. Ik begon in 2001 met digitaal met een Nikon D1x, voor het maken van de foto’s voor Capitool reisgidsen. Hoewel de resolutie van deze camera nog niet groot was, moest dat daar mee kunnen. Ik ben uiteindelijk helemaal overgestapt op digitaal. Ik zit nu achter de computer zoals ik vroeger in de doka zat. Ik heb al in 10 jaar geen donkere kamerwerk gedaan, ik kan nu dingen doen die ik nooit kon doen met analoog. Een paar weken geleden heb ik bijvoorbeeld een foto afgeleverd van 7 x 4 meter en ergens anders een foto van 12 meter breed, allemaal mogelijk dankzij digitaal.’

Sint Nicolaasga. Koeien in de avondmist in polder de Noedweg. Nikon D3 • ISO 3200 • f/4.8 • 1/5 @ 70mm. © Fotografie George Burggraaff.
Sint Nicolaasga. Koeien in de avondmist in polder de Noedweg.
Nikon D3 • ISO 3200 • f/4.8 • 1/5 @ 70mm. © Fotografie George Burggraaff.

Continue reading George Burggraaff: ‘Het gaat uiteindelijk om het zien van het beeld’