Hans de Kort: ‘Het gaat niet exact om de kleur, het gaat om de sfeer’

Voor het boek Tips en Trucs voor de digitale spiegelreflexcamera interviewde ik vier verschillende fotografen, ieder met zijn eigen specialiteit. Dit interview – uit 2009 – is met Hans de Kort, over zijn specialiteit portret- en modefotografie. Toen was hij erg bezig met foto’s maken met de iPhone, dit moment is hij bezig aan een project om zijn generatie fotografen van de jaren tachtig op de natte plaat vast te leggen. ‘Het is een machtig gebeuren om van begin te eind alles zelf in de hand te hebben; van het maken van chemicaliën tot aan het uiteindelijke vernissen van de platen.’ Het project is te volgen op Facebook

Hans de Kort fotografeert al jaren mode en portretten voor tijdschriften als Elegance en Margriet en Flair. Liefst met bestaand licht, maar in zijn prachtige studio kan hij met kunstlicht ook alle kanten op. Naast het fotograferen met zijn Canon- en Hasselblad-camera’s fotografeert hij op dit moment heel veel met zijn iPhone.

Het op hun gemak stellen van modellen is erg belangrijk. Hoe ga je om met een model? Hoe stel je die op hun gemak?
‘Dat is toch een kwestie van je karakter, een kwestie van de persoon die dat doet. Het ligt er aan wat voor type je bent. Ik fotografeer vrij veel lezeressen en mode van de bladen als Margriet en portretten voor de Elegance, meestal personen die nooit voor de camera staan, en weet nog in het begin, dat ik dat ook totaal niet kon. Op een gegeven moment gaat het echter vanzelf. Je moet er ook niet teveel poeha van maken, je gaat wat geintjes met die modellen maken en dan is het ijs meestal meteen gebroken. Voor een deel heb je het, of heb je het niet. Als jij daar heel nerveus staat te doen, dan wordt je model vanzelf ook nerveus. Ook hier is het een kwestie van doen en veel doen.’

Canon EOS-1Ds Mark II • ISO 100 • f/5.6 • 1/200 @ 58mm. ©Hans de Kort
Canon EOS-1Ds Mark II • ISO 100 • f/5.6 • 1/200 @ 58mm. ©Hans de Kort

Continue reading Hans de Kort: ‘Het gaat niet exact om de kleur, het gaat om de sfeer’

De studio van Enchilada / Sauerkids

Enchilada beschikt over twee studio’s: één in Rotterdam en één in Amsterdam. De studio in Rotterdam is tevens de thuisbasis van Sauerkids. Enchilada specialiseert zich vooral in strategie, concept en ontwerp, voor analoge zowel als digitale media. Enchilada beschikt over een zeer gevarieerd klantenpakket van culturele tot commerciële instellingen en bedrijven, zoals het Scheepvaartmuseum, ING, Kessels Kramer, Reaal, Ben, Gemeente Rotterdam, Thonik, Hogeschool Inholland en Sociale verzekeringsbank.
Sauerkids houd zich voornamelijk bezig met autonome illustratieve projecten. Of het kunst is, is aan anderen. Zelf omschrijven ze hun werk liever als ‘bubblegum poetry’. Geen techniek wordt geschuwd, of het nu fotografie, acryl, vectoren of driedimensionaal werk is. Sauerkids neemt deel aan talloze (inter)nationale projecten en exposities, van Amsterdam tot Los Angeles.
Alsof ze het nog niet druk genoeg hebben is vorig jaar Enchilada Publishers opgericht, waarmee tot nu toe twee ABC-boekjes zijn uitgegeven. De bedoeling is ieder jaar een nieuwe boekje toe te voegen aan de reeks. Ieder ABC-boekje wordt vergezeld van een gratis typeface. Deze zelfontworpen typefaces zijn onderdeel van Toytype, een sideproject dat de typografische pendant van Sauerkids moet gaan worden. De officiële sitelaunch staat voor dit jaar op het programma.

www.enchilada.nl
www.sauerkids.nl
www.enchiladapublishers.com

De studio van Enchilada/Sauerkids verscheen in 2011 in Dzone 135.

De volledige inhoud is ©2014 Hans Frederiks.

Bas de Meijer: ‘Niet alles hoeft gestoken scherp. Als alles scherp is, is de foto gewoon saai’

Voor het boek Tips en Trucs voor de digitale spiegelreflexcamera interviewde ik vier verschillende fotografen, ieder met zijn eigen specialiteit. Dit interview – uit 2009 – is met Bas de Meijer, over zijn specialiteit straatfotografie.

Bovenstaande foto is een zelfportret met analoge Rolleiflex. ©Bas de Meijer.

Bas de Meijer – alias Rood Petje, vanwege zijn rode petje wat hij bijna altijd op heeft – fotografeert al vanaf zijn vroege jeugd. Hij is van oorsprong ingenieur, hij studeerde autotechniek op de HTS, maar ging later van zijn hobby zijn beroep maken. Naast zijn fotowerk schrijft hij over fotografie voor fototijdschriften als P/f en Digitales. Hij fotografeert graag op straat.

Hoe ben je begonnen?
‘Ik kwam erachter dat ik reportagewerk wel erg leuk vond, ik leverde wat foto’s voor een huis-aan-huiskrant, en zo is het gekomen. Ik ben bij een krant gaan werken en een tijdlang deed ik het erbij naast ander werk. Alles nog gewoon in de doka, in zwart-wit. Snel je filmpje ontwikkelen, snel in de doka afdrukken en ze dan naar de krant brengen, een mooie tijd. Later ben ik kleurennegatief gaan schieten, die ik dan scande en dan leverde ik zo digitaal. In 2003 ben ik digitaal gaan schieten, en stapte ik over van Nikon naar Canon. Sindsdien is het gegroeid en maak ik heel veel portretten, reportages en doe ik veel straatfotografie. Ik fotografeer ook voor Straatnieuws, de daklozenkrant in Utrecht, waar ik elke maand een foto lever. En ik ben ook gaan schrijven over fotografie voor Foto en later voor P/f en Digitales. Ik werk freelance: als fotograaf ben je bijna altijd freelancer, werken in loondienst is zeldzaam. Vroeger had je dat wel bij kranten, maar dat was vroeger…’
Continue reading Bas de Meijer: ‘Niet alles hoeft gestoken scherp. Als alles scherp is, is de foto gewoon saai’

Typex: ‘Voor sommige bands heb ik wel een veto, die wil ik echt niet meer tekenen’

Dit interview met Typex verscheen in 2013 in Publish.

Begin april, vlak voor de opening van het Rijksmuseum verscheen van de hand van illustrator Typex, Rembrandt, het verhaal van Rembrandts leven, verteld aan de hand van sleutelfiguren uit zijn leven. Het boek kreeg inmiddels veel lovende besprekingen. Typex illustreert voor talloze kranten en tijdschriften zoals Vrij Nederland, NRC, de VPRO-gids, Het Parool en de Volkskrant en is zo’n beetje de vaste illustrator voor Oor.
In dit interview voor Publish hebben we het over zijn liefde voor muziek, voor platenhoezen en over zijn manier van werken.

Met welke muziek ben je opgegroeid?
Typex: ‘Ik ben van de generatie David Bowie. Ik heb net weer een illustratie over hem gemaakt voor Oor.’

Wat was er nog meer voor muziek?
T: ‘Ik begon van muziek te houden toen ik een jaar of twaalf was (hij is nu 50 H.F.). Ik had gedeeltelijk de smaak van een paar jaar oudere buurjongen overgenomen. Van hem kreeg ik bijvoorbeeld Lou Reed en de Velvet Underground. Die laatste is altijd mijn favoriete band gebleven. David Bowie is trouwens ook nog steeds mijn ster.’

En ging je voorkeur bij de Velvets uit naar Lou Reed of John Cale?
T: ‘Vooral naar Lou, was Lou wás de Velvets. Bij David Bowie heb ik gekozen om fan te blijven, daar heb ik alles van gevolgd. Met Lou Reed en John Cale was voor mij op een gegeven moment de koek op. Ik vind het jammer als mensen muziek voor volwassenen gaan maken, muziek met diepe bedoelingen, en daar hadden ze allebei een handje van. Ik heb niks tegen diepere bedoelingen maar er moet niet een groot zwaailicht bijstaan dat aangeeft dat er diepere bedoelingen inzitten.’

Speel je ook een instrument?
T: ‘Alleen het potlood…’
Continue reading Typex: ‘Voor sommige bands heb ik wel een veto, die wil ik echt niet meer tekenen’

Bert Hagendoorn: ‘Goed werk moet wel onder de aandacht komen’

Dit interview verscheen in 2012 in Dzone 141.

Wie is Bert Hagendoorn? Hij was vijf jaar hoofdredacteur van Dzone, werkt sinds 2007 voor Adobe, is voorzitter van de Adobe User Group en is drie jaar geleden voor zichzelf begonnen. Bert is thuis in de creatieve industrie, hij kent de markt van creatieve, digitale en design bureaus als zijn broekzak. Als adviseur helpt hij bureaus zichzelf op de kaart te zetten. Want bureaus moeten met hun werk wel goed onder de aandacht komen.

Bert blogt ook bij Marketingfacts, DutchCowboys en NewWork, scout designers voor Kuvva en is jurylid van creatieve prijzen zoals SpinAwards en The FWA. Eerder werkte hij voor Satama en reclamebureau OER (beiden opgegaan in LBi Lost Boys) en voordat hij hoofdredacteur bij Dzone werd werkte Bert zelf als creatief: als webdesigner, vormgever en artdirector. En het is voor hem ooit allemaal begonnen met graffiti.

Bert: ‘Veel creatieven zijn met graffiti begonnen. Het komt neer op passie voor kleur, compositie en typografie. Ik zag dingen op de muur die ik geweldig vond en wilde dat iedereen dat ook kon zien. Ik kwam op het Grafisch Lyceum terecht en ging later werken bij bureaus. Daar waren ze al heel vroeg bezig met 3D. We maakten leaders voor TMF, interactieve cd-roms voor Hoogovens en de eerste websites. Na een aantal maanden gewerkt te hebben in Hongkong en Tokio als artdirector kwam ik bij Dzone, waar ik uiteindelijk hoofdredacteur werd. Ik schreef over het creatieve landschap, over wat bureaus maken, over designers en illustratoren, waardoor ik een groot netwerk opbouwde.’
Continue reading Bert Hagendoorn: ‘Goed werk moet wel onder de aandacht komen’