De Studio van Overburen

De werktafel, het bureau, de studio, de werkomgeving van een creatief ziet er vaak bijzonder uit. Soms strak, soms chaotisch, vaak met veelzeggende details. Deze keer de studio van Overburen.

Overburen is een ontwerpbureau. Op hun site schrijven ze over hun bureau en hun werk: ‘Wat wij doen heet echter tegenwoordig ‘design- en communicatie’.We helpen opdrachtgevers om in een snel veranderende, steeds complexer wordende wereld helder te communiceren met gebruikmaking van alle mogelijke media en met behulp van alle daarvoor benodigde technologieën. Op papier, op het web, via sociale media en op televisie. Behalve met ontwerpen en vormgeven houdt Overburen zich bezig met het ontwikkelen van communicatiestrategieën. Op het bureau werken drie ontwerpers (Maarten Geurink, Ayla Maagdenberg en oprichter Joost Overbeek). Overburen werkt vaak samen met Mariska Vlot, van Tidee, op concept en strategie. Daarnaast werkt Overburen samen met een aantal vaste externen. Overburen heeft een netwerk aan fotografen, illustratoren, webbouwers, componisten etc. om zich heen.’

De volledige inhoud is ©2015 Hans Frederiks.

Joost Overbeek: ‘Ik kom uit de hoek van wat wij Onzin noemen’

Een portret van ontwerpbureau Overburen. Geschreven voor Publish #1 van 2015, maar daarin niet verschenen.

Ontwerpbureau Overburen maakt het liefst leuk werk, doet lollige opdrachten. Onzinwerk noemen ze het zelf. Maar klanten worden de laatste jaren steeds serieuzer en veeleisender. Joost Overbeek van Overburen blijft streven naar die leuke klussen. Een portret van een ontwerpstudio en een gesprek over het vak ontwerpen waarover Joost Overbeek zegt: ‘De laatste paar jaar is het vak veel serieuzer geworden. Mensen willen nu eerst een concept en een communicatiestrategie.’

Joost Overbeek woont in Arnhem en werkt er twee dagen in de week. Hij doet daar projecten en dingen voor zichzelf. De rest van de week is hij bij Overburen in Amsterdam. Zijn werk in Arnhem en Amsterdam overlapt elkaar deels. ‘Er is niet zo heel veel verschil tussen mijn werk bij Studio Joost Overbeek en Overburen. Ik doe soms projecten in Arnhem waarvan ik denk: daar ga ik Amsterdam niet mee lastigvallen. Ik schrijf bijvoorbeeld boekjes en dat doe ik in Arnhem. Toen ik begon heb ik een tijd alleen gewerkt. Het werd langzaam wat groter, er kwamen mensen bij en het werd De Studio van Joost Overbeek. Ik vond dat de mensen de telefoon niet konden opnemen met “De Studio van Joost Overbeek, hallo met Jurgen”. Het werd “Hallo, met Overburen”.’

Joost Overbeek van Overburen.
Joost Overbeek van Overburen.

Op de site van Overburen staat te lezen: ‘We helpen opdrachtgevers om in een snel veranderende, steeds complexer wordende wereld helder te communiceren met gebruikmaking van alle mogelijke media en met behulp van alle daarvoor benodigde technologieën.’ De vraag is: hoe complexer is die wereld dan?
‘Mooi hè! Dat zinnetje is wel goed gelukt, al zeg ik het zelf. Ergens gejat waarschijnlijk. Vroeger kwamen de klanten langs en vroegen ze om een foldertje en een affiche, maar dat is tegenwoordig niet meer genoeg. Zeker de afgelopen paar jaar is het allemaal steeds serieuzer geworden. Het zal waarschijnlijk met de crisis te maken hebben. Ik kom uit de hoek van wat wij Onzin noemen. We maakten veel beeld, veel Boomerangkaarten bijvoorbeeld, we deden heel veel onzinprojecten. Het vak is anders geworden. En er zijn inmiddels zo ongelooflijk veel grafisch ontwerpers. Op het lijstje van beroepen waar je op school uit kunt kiezen is het inmiddels een van de domste keuzes die je kunt maken. Als grafisch vormgever kom je op dit moment niet echt makkelijk meer aan de bak. Je kunt beter mondhygiënist worden.’

Continue reading Joost Overbeek: ‘Ik kom uit de hoek van wat wij Onzin noemen’

Loudmouth: ‘Ik ben een schreeuwlelijk. Gillen! Wawawawaaah!’

Dit interview met Loudmouth maakte ik in oktober 2014 en het verscheen in een ietwat kortere en aangepaste versie in Publish #6 van 2014. Overigens was dit ook mijn allerlaatste stuk voor Publish.

Loudmouth – Robert Adriaansen (1973) – heeft zijn studio in een oud schoolgebouw, een oude gereformeerde ULO. Als ik bij hem bovenkom op de tweede etage, zeg ik dat ik ook op een ULO heb gezeten. Hij reageert meteen: ‘Ik heb alleen de LTS gedaan, verder heb ik nooit wat geleerd.’

Tijdens het fotograferen van zijn studio praten we al wat. Ik had gelezen dat hij ooit koos voor muziek maken in plaats van verder leren en wil weten wat voor muziek dat was. Punk en rockabilly dus, hij speelde bas, maar daar heeft hij inmiddels met Loudmouth, zijn ontwerpbureau, geen tijd meer voor.
‘Ik moest kiezen tussen de kunstacademie of in een bandje spelen. Ik zat in de tourbus alleen maar te schetsen, ik ging op de academie achterlopen, muziek maken én een opleiding ging gewoon niet werken. Muziek maken vond ik veel belangrijker. Toen ben ik aan de slag gegaan bij een reclamebureau als DTP-er, dan kon ik drie keer in de week optreden en bij dat reclamebureau het vak leren.’

‘Ik vind het lekker om met een soort lompigheid iets te maken wat sexy is’

Die LTS – de grafische school – had hij wel afgemaakt. ‘Ik ben nog uit de tijd van clichés maken, loodletters zetten, alles deed je met de hand. Dat zie je misschien terug in mijn stevige typografie. Knippen en plakken, dat vind ik prettig. Ik vind het lekker om met een soort lompigheid iets te maken wat sexy is. Ik maakte vroeger heel veel ontwerpen voor cassettebandjes. Dan printte ik bij de copyshop wat ik gemaakt had in twee verschillende percentages en dan keek ik wel wat het mooiste paste. Ik hou van dat soort toevalligheden. Je werkt met de dingen waarover je op dat moment beschikt.’


© Loudmouth.

Continue reading Loudmouth: ‘Ik ben een schreeuwlelijk. Gillen! Wawawawaaah!’