Category Archives: Adobe

Kleurmanagement, betrouwbare kleur van invoer tot uitvoer

Deze week kwam het boek over kleurmanagement uit waar ik een flinke tijd aan heb gewerkt. Het boek is geschreven voor fotografen, ontwerpers voor druk en print en voor webdesigners, die allemaal betrouwbare kleuren willen leveren voor hun klanten, voor hun drukwerk of voor hun websites. Het boek is vooral praktisch: hoe krijg je die betrouwbare kleur in Photoshop, Lightroom, Illustrator of InDesign? Hoe maak je die mooie print? Hoe lever je een bestand aan een drukker?
Het boek is te koop bij allerlei winkels: computerboek.nl, of bij de uitgever van Duuren Media en natuurlijk ook bij uw boekhandelaar op de hoek, die het voor u kan bestellen als hij het niet in voorraad heeft.

Dit is de inleiding:

Toveren met kleur


Vroeger – opa vertelt – was het reproduceren van kleur iets dat strikt voorbehouden was aan lithografen. Lithografen waren een soort tovenaars, die zwarte kunst met kleur bedreven. Maar nu, met Adobe Photoshop, met kwalitatief uitstekende digitale fotocamera’s en betaalbare scanners, is de noodzaak om een lithograaf in te schakelen – als je überhaupt in de buurt een lithograaf kan vinden – niet meer aan de orde en is zelf produceren van betrouwbare kleur een must: we zullen zelf moeten toveren met kleur. De hele grafische en creatieve beroepsgroep – van ontwerper tot drukker, elke fotograaf die zijn beroep serieus neemt, elke illustrator die digitaal moet leveren en elke webdesigner die graag wil dat zijn sites er goed uit zien, ontkomt er niet aan zich bezig te houden met kleurmanagement. Maar waarom is het reproduceren van kleur nog steeds zo’n probleem? Waarom lost de computer dat niet gewoon voor je op, met een paar drukken op de knop, met kleurmanagement?
Voor een kleurenlithograaf was het reproduceren van afbeeldingen in kleur zijn vak. Een fabrikant leverde een kleurenscanner en filmplotter die van voor tot achter was afgeregeld en er was een scanneroperator die er voor had doorgeleerd. Nu is dat allemaal volkomen anders. Fotografen werken bijna zonder uitzondering digitaal, er wordt gescand zonder tussenkomst van een lithograaf (als er überhaupt nog gescand wordt) en de eventuele kleurscheidingen voor de drukker worden ‘wel even’ in Photoshop gedaan. Importeren in InDesign en hop! naar de drukker ermee. Tussen het schieten van de foto en het uiteindelijke drukwerk kan heel veel misgaan, waardoor die afbeelding er heel anders uitziet dan ooit bedoeld door de fotograaf.

Schermafbeelding 2014-03-29 om 10.46.17

Het temmen van de kleur


Wat kan er dan allemaal fout gaan? Veel, heel veel. Als fotograaf kun je een foto nog zo mooi corrigeren, maar als het beeldscherm niet op een bepaalde manier is afgeregeld, volgens een standaard – gekalibreerd heet dat – dan kan die gecorrigeerde foto er op het scherm er nog zo mooi uitzien, maar als het beeldscherm te blauw staat afgesteld, en u vond daardoor de foto te blauw en dat heeft u er uit gecorrigeerd, dan ziet die foto er op een goed afgeregeld scherm er ineens grauw en levenloos uit. Wat is er met die blauwe lucht gebeurd?
Die foto gaat daarna naar een vormgever die de foto in Photoshop nog even nagewerkt, hij stopt er bijvoorbeeld wat blauw bij, en zet de foto vervolgens om in de drukkleuren CMYK. Hij heeft echter ook geen verstand van kleurmanagement, en zette de foto om naar SWOP, omdat Photoshop dat nu eenmaal heeft aanstaan. SWOP!, een van de meest gemaakte fouten bij omzettingen naar CMYK. SWOP is gebaseerd op Amerikaanse inkten en deze vormgever drukt bij een drukker in Nederland. Dat ook het papier ongestreken is waarop gedrukt gaat worden, u weet wel, van dat wat ruwere papier dat inkt opzuigt, dan kunt u misschien begrijpen dat er van die oorspronkelijke foto nog maar weinig over is, want de SWOP-omzetting was voor gestreken papier, glad papier dus, iets dat een heel andere manier van kleurscheiden behoeft.
Toch had deze workflow met een paar aanpassingen een goed resultaat op kunnen leveren. Bij wie lag hier de fout? Eigenlijk bij alle drie de partijen: bij de fotograaf, die alleen een foto kan corrigeren als zijn scherm goed is afgeregeld, bij de ontwerper die een bewuste keuze moet maken als hij een omzetting maakt naar drukkleuren en bij de drukker, die meteen aan het bestand had moeten zien dat er iets raars mee aan de hand was. Zeker als het drukwerk op de pers ligt en de kleuren er vreemd uitzien, maar dan is het eigenlijk al te laat.
Het gebruik van kleurmanagement is voor veel designers nog altijd een vorm van zwarte kunst, een kunst die alleen de hogepriesters van het ICC-profiel schijnen te beheersen. Maar met een beetje kennis is het voor elke sterveling mogelijk de zwarte kunst van kleurmanagement te beheersen. U hoeft niet elke toverspreuk of bezwering te kennen, nee, het gaat om een paar bezweringen die u praktisch moet kunnen toepassen en dan geeft die zwarte kunst ineens kleurrijke mogelijkheden.
Dit boek zal u leren de meeste problemen die ontstaan door een gebrek aan kennis te herkennen, begrijpen en voorkomen. Als fotograaf zult u betrouwbare beelden kunnen leveren aan uw klanten, en zelf mooiere afdrukken kunnen maken. Als ontwerper zult u betrouwbare bestanden kunnen leveren aan uw drukker en beter kunnen overleggen met die fotograaf en drukker. En als u een drukker bent, ga ik er van uit dat u uw zaakjes op orde heeft.
Zo niet… lees dan verder in dit boek.

ISBN: 978-90-5940-635-3 (9789059406353)
Uitvoering: Boek, 160 pagina’s
Prijs: € 29,95

Phil Clevenger, ontwerper interface Lightroom

In 2007 was Lightroom nog een ‘jonge’ applicatie, met een interface die vernieuwend was. Telefonisch kon ik vanuit Amsterdam Phil Clevenger interviewen, die aan de basis stond van die interface. Het interview verscheen in 2007 in Dzone 117. (Bovenstaande foto: ©George Jardine.)

‘We wilden complexiteit verbergen’

Een van de meest vernieuwende gebruikersinterfaces van de laatste tijd is die van Adobe Photoshop Lightroom. De interface is uiterst rustig en helder en richt zich meteen op de taak die je wilt verrichten. Foto’s van je camera halen, ze sorteren in een module, ze ontwikkelen in een andere module, printen in weer een andere module. Heel andere koek dan interfaces met paletten en dialogen die je van je werk afleiden. Dzone sprak met Phil Clevenger, die verantwoordelijk is voor het ontwerp van de interface van Lightroom.

Hoe ben je verzeild geraakt in interfacedesign?
‘Begin jaren negentig maakte ik kennis met Kai Krause. Die was bezig met zijn eerste product, Kai’s Power Tools (KPT, een beroemde serie filters voor Photoshop, HF). Hij vroeg of ik met hem wilde samenwerken. Kai veranderde met zijn innovatieve interfaces de verwachtingen die mensen in die tijd hadden. Het eerste programma waarvoor we de interface gingen maken, was Live Picture. Ik wist niets van interfacedesign. Ik dacht dat er een vaste manier van werken was en dat er van tevoren een plan was, maar dat was helemaal niet het geval. We gingen aan tafel zitten. Hij rolde een groot vel papier uit dat de hele tafel bedekte. We pakten pennen en potloden en Kai zei: “Wat zullen we doen?” We bedachten die interface vanuit het niets. Ik vond het leuk om te doen, dus dankzij Kai Krause ben ik in interfacedesign verzeild geraakt.
Ik was productmanager voor KPT Bryce. We waren naar Parijs gegaan om met ontwikkelaar Eric Wenger te gaan werken, omdat die niet naar de VS wilde komen. Ik was er dus om met Eric te werken. Maar als Kai naar bed was ‘s avonds, zat ik aan de interface te werken. Als Kai de volgende ochtend weer wakker was, zei hij: “Wat is dit?” Ik zei dan dat ik dat gemaakt had. Hij keek er dan een beetje peinzend naar en zei: “Hmm, ik vind het leuk.” Zo bleven we bezig. De tweede versie van KTP Bryce was het eerste product waaraan ik heb gewerkt als interfacedesigner.’
Continue reading Phil Clevenger, ontwerper interface Lightroom

Russell Brown: ‘Oh nee!! Een toekomstvraag! Tot ziens! Fijn met je gesproken te hebben!’

Dit interview met Russell Preston Brown maakte ik in 2010 en het verscheen in Dzone 133.

Russell Preston Brown, Senior Creative Director bij Adobe, was een paar dagen in Nederland om op te treden tijdens de keynote van Adobe User Group XL in Amsterdam en daar ook nog wat Photoshop-sessies te geven. Voorafgaand aan XL bezocht hij Volendam, Kinderdijk, het Fanggggooggg-museum en sprak hij met Dzone. Een variëteit aan onderwerpen passeerde de revue: zijn voorvaderen, Atari, de beide oprichters van Adobe John Warnock en Chuck Geschke, PostScript, de LaserWriter als beeldscherm en natuurlijk zijn liefde, Photoshop. Als je Russell Brown niet kent, kijk dan vóór het lezen van dit interview eerst maar eens op www.russellbrown.com of op adobe.tv en zie zijn hilarische, maar handige en leerzame Photoshop-tips. Het interview verliep ook als een Russell Brown-show…

Voor we echt aan het interview beginnen, praten we over van alles en nog wat. Over publiceren op de iPad bijvoorbeeld, waarover hij zegt: ‘Er komt een stoomwals aangerold met al die digitale publicaties en als je niet meedoet, worden we allemaal verpletterd.’ We hebben het over Adobe en Microsoft en Expression Studio als een soort creatieve suite en hij vraagt: hoeveel Microsoft-producten heb je gebruikt om Dzone te produceren? Eentje, antwoord ik naar waarheid: Microsoft Word. ‘Dat moet kunnen’, vindt hij.

_DSC7748
Continue reading Russell Brown: ‘Oh nee!! Een toekomstvraag! Tot ziens! Fijn met je gesproken te hebben!’

Julieanne Kost: ‘Bij fotografie kan ieder mens iets anders zien’

Dit interview met Julieanne Kost maakte ik in 2011 voor Dzone 135.

Julieanne Kost is Digital Imaging Evangelist bij Adobe voor Lightroom en Photoshop. Ze werkt sinds 1992 voor Adobe, waar ze eerst telefonische support deed voor onder andere Photoshop en Premiere en later doorgroeide naar de rol van evangelist. Ze maakt boeken, waaronder het prachtige Window Seat, met foto’s genomen vanuit een vliegtuigraam. Dzone sprak met haar over haar projecten, boeken en over Photoshop en Lightroom natuurlijk.

Hoe ben je met fotografie begonnen?
Julieanne Kost: ‘Ik heb altijd al gefotografeerd, ook als kind. Mijn moeder is kunstenaar en heeft me er wel in gestimuleerd. Mijn vader was ingenieur en zag dat mijn moeder niet echt veel geld verdiende met haar kunst, dus zag hij een carrière in de kunst voor zijn dochter niet erg zitten. Hij zag dat ik de kunstzinnige kant op wilde met mijn foto’s en wist dat ik niet veel zin had in portretten of huwelijksreportages. Dus wilde hij liever dat ik wat anders ging studeren waar je wel carrière mee kon maken. Ik studeerde daarom psychologie. Het was een voordeel dat ik op college volleybal speelde, waardoor je de benodigde vakken snel in de eerste paar jaar kon doen. Daardoor kon ik me het laatste jaar bezighouden met fotografie, beeldhouwen en alles wat ik verder nog leuk vond. Toen ik uiteindelijk afstudeerde, merkte ik dat je met die vier jaar psychologie niet echt veel kon doen. Je moest verder studeren wilde je bijvoorbeeld therapie kunnen geven. Ik ging werken en weer fotografie studeren en kreeg een degree in fotografie. En het is gewoon mazzel dat ik een baan heb in deze industrie die ik leuk vind, waarbij ik bij kan blijven met alle nieuwe technologieën. Ik ontmoet zoveel fotografen, met uniek werk, en dat sla ik allemaal op in mijn eigen hersens en verwerk dat in mijn eigen werk. Ik hoef me dus niet druk te maken of ik wel van mijn fotografiewerk kan leven.’

Deed je nog wat met de studie psychologie?
JK: ‘Die gebruik ik elke dag… Het was bijvoorbeeld erg handig toen ik telefonische support gaf, waarbij ik probeerde uit te vogelen wat mensen me nu precies duidelijk wilden maken. Als je een vraag wilt stellen over een onderwerp waar je weinig vanaf weet, is het vaak zo dat het moeilijk is om zo’n vraag te verwoorden. Mensen moeten dan kalm blijven en vooral niet gefrustreerd raken. Daarbij kon ik mijn psychologiekennis goed gebruiken.’
Continue reading Julieanne Kost: ‘Bij fotografie kan ieder mens iets anders zien’