Loudmouth: ‘Ik ben een schreeuwlelijk. Gillen! Wawawawaaah!’

Dit interview met Loudmouth maakte ik in oktober 2014 en het verscheen in een ietwat kortere en aangepaste versie in Publish #6 van 2014. Overigens was dit ook mijn allerlaatste stuk voor Publish.

Loudmouth – Robert Adriaansen (1973) – heeft zijn studio in een oud schoolgebouw, een oude gereformeerde ULO. Als ik bij hem bovenkom op de tweede etage, zeg ik dat ik ook op een ULO heb gezeten. Hij reageert meteen: ‘Ik heb alleen de LTS gedaan, verder heb ik nooit wat geleerd.’

Tijdens het fotograferen van zijn studio praten we al wat. Ik had gelezen dat hij ooit koos voor muziek maken in plaats van verder leren en wil weten wat voor muziek dat was. Punk en rockabilly dus, hij speelde bas, maar daar heeft hij inmiddels met Loudmouth, zijn ontwerpbureau, geen tijd meer voor.
‘Ik moest kiezen tussen de kunstacademie of in een bandje spelen. Ik zat in de tourbus alleen maar te schetsen, ik ging op de academie achterlopen, muziek maken én een opleiding ging gewoon niet werken. Muziek maken vond ik veel belangrijker. Toen ben ik aan de slag gegaan bij een reclamebureau als DTP-er, dan kon ik drie keer in de week optreden en bij dat reclamebureau het vak leren.’

‘Ik vind het lekker om met een soort lompigheid iets te maken wat sexy is’

Die LTS – de grafische school – had hij wel afgemaakt. ‘Ik ben nog uit de tijd van clichés maken, loodletters zetten, alles deed je met de hand. Dat zie je misschien terug in mijn stevige typografie. Knippen en plakken, dat vind ik prettig. Ik vind het lekker om met een soort lompigheid iets te maken wat sexy is. Ik maakte vroeger heel veel ontwerpen voor cassettebandjes. Dan printte ik bij de copyshop wat ik gemaakt had in twee verschillende percentages en dan keek ik wel wat het mooiste paste. Ik hou van dat soort toevalligheden. Je werkt met de dingen waarover je op dat moment beschikt.’


© Loudmouth.

Continue reading Loudmouth: ‘Ik ben een schreeuwlelijk. Gillen! Wawawawaaah!’

Koop mijn boek over kleurmanagement en krijg een ander boek gratis…

kleurmanagement_omslagKleurmanagement is voor heel veel ontwerpers, fotografen en illustratoren nog steeds zwarte kunst. Ze werken achter een beeldscherm dat verkeerd staat afgesteld en corrigeren foto’s of illustraties op dat beeldscherm dat niet de juiste kleuren toont. Daarbij staan de instellingen van Photoshop, Illustrator en InDesign veelal ook verkeerd, met als resultaat bestanden die fout naar de drukker gaan en drukwerk dat tegenvalt.

Toch is kleurmanagement niet ingewikkeld – al zeg ik het zelf. Het boek Kleurmanagement, betrouwbare kleuren van invoer tot uitvoer beschrijft precies hoe je het beeldscherm en je software moet instellen om betrouwbare kleur te krijgen. Van invoer tot uitvoer dus.
In een bespreking in het Nederlandse Photoshop Magazine kreeg het boek Kleurmanagement, betrouwbare kleuren van invoer tot uitvoer een 9.

Waarom deze reclame voor een boek van mijzelf? Omdat er (onder andere) met mijn boek een leuke actie bij Van Duuren Media is. In december heeft van DuurenMedia een actie waarbij ze een boek gratis weggeven wanneer je bijvoorbeeld mijn boek over Kleurmanagement aangeschaft. Het boek dat je gratis bij aankoop van Kleurmanagement krijgt is Ontdek Lightroom 5, 2e editie, een boek van Pieter Dhaeze en Hans Frederiks.

De actie loopt onder andere via de (online)boekhandel, computerboek.nl, foto Konijnenberg en de website van vanDuurenMedia. Dus spoed je naar deze (online)boekhandels en koop één boek en krijg er twee.
Meer info over de actie vind je hier.

Een interview met Lodewijk Asscher uit 2006

Ik schreef tussen 2005 en 2006 op regelmatig basis voor het blog Amsterdam Centraal. Voorafgaande aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 interviewde ik voor het blog Lodewijk Asscher, lijsttrekker van de PvdA.
Toen hij naar Den Haag vertrok heb ik nog geprobeerd een ‘afscheidsinterview van Amsterdam’ met hem te regelen, maar Amsterdam Centraal was voor hem toen waarschijnlijk te klein geworden. Mijn verzoek kan hem natuurlijk ook nooit bereikt hebben.
Hij ligt op dit moment behoorlijk onder vuur en daarom is dit interview misschien aardig om nog eens te lezen wat hij begin 2006 zei over de ideale samenleving, radicalisering en het wantrouwen tegen de overheid.

Alweer een tijdje geleden kocht ik het boekje ‘Nieuw Amsterdam’ van Lodewijk Asscher, voorzitter van de gemeenteraadsfractie van de PvdA in Amsterdam. Reden was niet de uitgebreide aandacht in de pers over het opheffen van de Wallen, een onderwerp dat in het boek ongeveer één pagina beslaat, maar doodgewone nieuwsgierigheid over wat Asscher over de toekomst van Amsterdam te melden had. Asscher beschrijft een Amsterdam in 2020, waarin kinderen goed onderwijs krijgen, integratie geen probleem meer is, woonruimte geen probleem is en er ook voor allochtonen genoeg werk is te vinden.
Ik vond het een mooie utopische visie, maar was nieuwsgierig hoe je dat praktisch, in het hier en nu, moest invullen. Je hebt als politicus te maken met Den Haag, met andere partijen in de gemeenteraad, kortom: hoe ziet Asscher de praktische realisatie van zijn idealen. Ik ging het hem vragen.

Lodewijk Asscher: ‘Ik heb er bewust voor gekozen te schetsen wat voor samenleving ik in de toekomst wil hebben. In de politiek gaat het heel vaak over dingen die nú anders moeten. Met dit boek begon ik met waar ik uit wil komen in 2020 en ging ik terugwerken: hoe kun je dat realiseren. Ik zat bij het schrijven niet vast aan de afspraken van nu, de percentages, de cijfers achter de komma. Het is een ideaalbeeld waarvan je weet dat je het nooit voor honderd procent kunt bereiken, maar ik geloof wel dat je een aardig eind die kant op kunt komen met Amsterdam.’

‘Wij hier in de Stopera kunnen niet allemaal bepalen hoe het moet’

‘In Amsterdam zie ik heel veel positieve elementen die je meer zou kunnen benutten. Dan moet je wel op een bepaalde manier politiek bedrijven. Ik vind ook dat mensen in staat moeten worden gesteld om daar iets aan bij te dragen. Wij hier in de Stopera kunnen niet allemaal bepalen hoe het moet.’

Dat klinkt als Kennedy die zei: wat kun je doen voor Amerika in plaats van wat kan Amerika doen voor jou.
LA: ‘Daar heeft hij dan ook een soort mentaliteitsverandering mee bereikt. Een beetje hetzelfde gebeurde hier na de moord op Van Gogh. Naast angst en spanningen ontstond er bij mensen een gevoel van: wacht even, dit is onze stad en die laten we toch niet kapotmaken? Die energie vertaalt zich in allerlei debatten en spontane, positieve ontwikkelingen. Die energie is veel groter dan de energie die je alleen vanuit de politiek kunt bereiken.’
Continue reading Een interview met Lodewijk Asscher uit 2006

De Studio van Loudmouth

De rubriek De Studio van is opgehouden in Publish. Voor Publish blijf ik aan het werk voor de rubriek Uitgelicht. De eerste ontwerper waar ik langs ging was Loudmouth in Utrecht. Het portret van Loudmouth verschijnt binnenkort in Publish 6.

En toen ik er dan toch was, fotografeerde ik natuurlijk wel zijn studio…

Prostaatkanker wacht niet op Pasen…

ProstaatkankerWnoP-vz-klein169x250Zo’n twee jaar geleden kreeg ik de diagnose prostaatkanker. Voordat de artsen daarachter waren, had ik me online al gek gelezen over wat dan precies de verschijnselen waren en als, áls ik prostaatkanker zou hebben, wat dan de gevolgen zouden zijn. Wat voor behandeling ik zou moeten hebben, wat de bijwerkingen van die behandelingen zouden zijn, kortom ik googelde me suf.

Ik ben journalist, ik kan best wel een beetje googelen en ik probeerde de onzinsites te scheiden van de zinvolle informatie. Tijdens de onderzoeken in het ziekenhuis, de diagnose en uiteindelijk de behandelingen werd mijn kennis steeds groter dankzij dat lezen van van alles en nog wat.
In spannende tijden – waarvan dit er zeker een was – probeer ik altijd een dagboek bij te houden en op een gegeven moment dacht ik: met de kennis die ik heb gekregen door al dat lezen over prostaatkanker en mijn dagboek kan ik een boek maken over prostaatkanker waar anderen – patiënten en hun partners – iets aan hebben. Prostaatkanker wacht niet op Pasen; Alles wat jij en je partner willen weten over prostaatkanker is het resultaat.

Het gedrukte boek en een eBook-versie zijn via de site prostaatkankerwachtnietoppasen.com te koop.
Continue reading Prostaatkanker wacht niet op Pasen…

De Studio van Gijs Sierman

De werktafel, het bureau, de studio, de werkomgeving van een creatief ziet er vaak bijzonder uit. Soms strak, soms chaotisch, vaak met veelzeggende details. In elk nummer van Publish leggen we zo’n studio vast, deze keer de studio van Gijs Sierman

Gijs Sierman begon zijn carrière als grafisch ontwerper tijdens zijn studie kunstgeschiedenis en niet toevallig komen opdrachtgevers vaak uit de culturele sector. Hij heeft zijn studio aan de Nieuwezijds Voorburgwal in kantoorgebouwgebouw Neptunus uit 1915. Daar komen nu al jaren ontwerpen vandaan die gaan van visitekaartjes, websites, boeken en tijdschriften tot de vormgeving van tentoonstellingen. Soms uniek, zoals het jubileumboek-met-radio voor Albert Heijn, soms in serie, zoals de tientallen omslagen voor uitgeverij Byblos (Berlijn/Amsterdam). Soms in het groot, bij de tijdelijke ‘poort’ voor het Koninklijk Paleis in Amsterdam tijdens de verbouwing, soms voor het klein, zoals bij de kinderboeken van Haas (van Annemarie Bon en Gertie Jaquet). De aandacht voor het beeld (en vaak ook de letter) heeft ook geleid tot het someshirt-project (www.someshirt.com): overhemden, gemaakt van digitaal gedrukte stoffen, met patronen gebaseerd op grafische elementen.

www.gijssierman.nl

De studio van Gijs Sierman verscheen in 2014 in Publish.

De volledige inhoud is ©2014 Hans Frederiks.

.

De Studio van NOVO TYPO in Publish

Sudio_van_NOVO-TYPODe Studio van NOVO TYPO zoals die verscheen in Publish #5 van dit jaar.

Studio_van_NOVO-TYPO-2

Dit is overigens de laatste Studio van voor Publish. Dan zijn we in ieder geval af van stompzinnige redactionele aanpassingen in de teksten als ‘Letterspeeltuin’ (bij NOVO TYPO), ‘Op naar de pijl’ (bij Mijksenaar), of ‘Speeltuin voor volwassenen’ (bij De Illustratiestudio). (Twee keer Speeltuin! Ach die ontwerpers zitten alleen maar een beetje lekker te spelen!)

Dit was:
De Studio van
NOVO TYPO

De rubriek komt in een andere vorm, (nog) betere vorm terug.

Tekst, training en fotografie