Ontdek Lightroom 6 & CC

lr_splashEen nieuwe versie van Lightroom is altijd iets om naar uit te zien. Lightroom 5 is opgevolgd door Lightroom CC, waarbij CC staat voor Creative Cloud. Dat betekent op dit moment nog niet dat Lightroom alleen verkrijgbaar is via de Creative Cloud; je kunt de applicatie ook nog via uw dealer aanschaffen.

Wat is er nieuw?
Een paar belangrijke vernieuwingen: binnen Lightroom kun je nu HDR-foto’s en panorama’s samenstellen. Met twee of meer foto’s die je hebt geschoten met verschillende belichtingen maak je snel binnen Lightroom een HDR-foto. Datzelfde geldt voor het samenstellen van een panorama: met twee of meer foto’s maak je in Lightroom een panorama, zonder dat je daar nog voor naar Photoshop of Photoshop Elements moet.

Gezichtsherkenning in Lightroom.
Gezichtsherkenning in Lightroom.
Gezichtsherkenning
Lightroom CC heeft gezichtsherkenning. Je kunt je hele catalogus op gezichten laten nazoeken. In eerste instantie geef je aan welke naam bij een gezicht hoort. Na een korte tijd herkent Lightroom vanzelf gezichten van mensen die in uw foto’s regelmatig terugkeren. Continue reading Ontdek Lightroom 6 & CC

Mijn werk is niet gratis!

Defoto waar het om ging. (De Passage tussen de Ten Katemarkt en de Tollenstraat.)
Defoto waar het om ging. (De Passage tussen de Ten Katemarkt en de Tollenstraat.)
Gisteren kreeg ik een mailtje van Royal HaskoningDHV met de volgende inhoud:
‘Voor de gemeente Amsterdam zijn wij een jubileumboek aan het opstellen met diverse projecten die wij hebben uitgevoerd. Wij willen het project ‘Foodcenter’ ook graag opnemen in het boekje en zouden daarvoor graag bijgaande foto willen gebruiken.
Mogen wij deze foto gebruiken? Uiteraard met bronvermelding, door u aangegeven. Indien wij de foto mogen gebruiken, verzoek ik u vriendelijk de foto in een hoge resolutie naar mij te mailen.’

Het ging om een foto die ik maakte in de Hallen in Amsterdam tijdens de Open Monumentendagen. ©Hans Frederiks staat er op de foto.
Keurig mailtje, keurige vraag. Maar ik voelde aan mijn water dat er van enige vergoeding geen sprake zou zijn. Ik stuurde een mailtje waarin ik schreef dat ik volgaarne een hoge resolutie afbeelding wilde sturen, maar dat daar wel een rekening bij zou komen voor het mogen gebruiken van de foto. €75,-, exclusief BTW.
Vanmorgen las ik in The Guardian naar aanleiding van een blogpost bij theonlinephotographer een artikel over de fotograaf Pat Pope die geweigerd had een foto ter beschikking te stellen voor een boek – gratis en voor niks dus – voor de band Garbage. Hij zegt: ‘Ik ben trots op mijn werk en ik denk dat het waarde heeft. Als je denkt dat het geen waarde heeft, gebruik het dan niet.’ En: ‘Het is zo normaal geworden voor mensen om het heel gewoon te vinden om foto’s te gebruiken en dan te verwachten dat er niet voor betaald moet worden.’

En inderdaad, vijf minuten was er een mailtje van de Koninklijke Haskoning:
‘Helaas kunnen wij niet ingaan op uw voorstel. Het enige wat wij u kunnen aanbieden is uw naamsvermelding bij de foto.
Wij bedanken u voor uw snelle reactie!’

Nou, dan niet. Mijn werk is niet gratis.

De Studio van Overburen

De werktafel, het bureau, de studio, de werkomgeving van een creatief ziet er vaak bijzonder uit. Soms strak, soms chaotisch, vaak met veelzeggende details. Deze keer de studio van Overburen.

Overburen is een ontwerpbureau. Op hun site schrijven ze over hun bureau en hun werk: ‘Wat wij doen heet echter tegenwoordig ‘design- en communicatie’.We helpen opdrachtgevers om in een snel veranderende, steeds complexer wordende wereld helder te communiceren met gebruikmaking van alle mogelijke media en met behulp van alle daarvoor benodigde technologieën. Op papier, op het web, via sociale media en op televisie. Behalve met ontwerpen en vormgeven houdt Overburen zich bezig met het ontwikkelen van communicatiestrategieën. Op het bureau werken drie ontwerpers (Maarten Geurink, Ayla Maagdenberg en oprichter Joost Overbeek). Overburen werkt vaak samen met Mariska Vlot, van Tidee, op concept en strategie. Daarnaast werkt Overburen samen met een aantal vaste externen. Overburen heeft een netwerk aan fotografen, illustratoren, webbouwers, componisten etc. om zich heen.’

De volledige inhoud is ©2015 Hans Frederiks.

Joost Overbeek: ‘Ik kom uit de hoek van wat wij Onzin noemen’

Een portret van ontwerpbureau Overburen. Geschreven voor Publish #1 van 2015, maar daarin niet verschenen.

Ontwerpbureau Overburen maakt het liefst leuk werk, doet lollige opdrachten. Onzinwerk noemen ze het zelf. Maar klanten worden de laatste jaren steeds serieuzer en veeleisender. Joost Overbeek van Overburen blijft streven naar die leuke klussen. Een portret van een ontwerpstudio en een gesprek over het vak ontwerpen waarover Joost Overbeek zegt: ‘De laatste paar jaar is het vak veel serieuzer geworden. Mensen willen nu eerst een concept en een communicatiestrategie.’

Joost Overbeek woont in Arnhem en werkt er twee dagen in de week. Hij doet daar projecten en dingen voor zichzelf. De rest van de week is hij bij Overburen in Amsterdam. Zijn werk in Arnhem en Amsterdam overlapt elkaar deels. ‘Er is niet zo heel veel verschil tussen mijn werk bij Studio Joost Overbeek en Overburen. Ik doe soms projecten in Arnhem waarvan ik denk: daar ga ik Amsterdam niet mee lastigvallen. Ik schrijf bijvoorbeeld boekjes en dat doe ik in Arnhem. Toen ik begon heb ik een tijd alleen gewerkt. Het werd langzaam wat groter, er kwamen mensen bij en het werd De Studio van Joost Overbeek. Ik vond dat de mensen de telefoon niet konden opnemen met “De Studio van Joost Overbeek, hallo met Jurgen”. Het werd “Hallo, met Overburen”.’

Joost Overbeek van Overburen.
Joost Overbeek van Overburen.

Op de site van Overburen staat te lezen: ‘We helpen opdrachtgevers om in een snel veranderende, steeds complexer wordende wereld helder te communiceren met gebruikmaking van alle mogelijke media en met behulp van alle daarvoor benodigde technologieën.’ De vraag is: hoe complexer is die wereld dan?
‘Mooi hè! Dat zinnetje is wel goed gelukt, al zeg ik het zelf. Ergens gejat waarschijnlijk. Vroeger kwamen de klanten langs en vroegen ze om een foldertje en een affiche, maar dat is tegenwoordig niet meer genoeg. Zeker de afgelopen paar jaar is het allemaal steeds serieuzer geworden. Het zal waarschijnlijk met de crisis te maken hebben. Ik kom uit de hoek van wat wij Onzin noemen. We maakten veel beeld, veel Boomerangkaarten bijvoorbeeld, we deden heel veel onzinprojecten. Het vak is anders geworden. En er zijn inmiddels zo ongelooflijk veel grafisch ontwerpers. Op het lijstje van beroepen waar je op school uit kunt kiezen is het inmiddels een van de domste keuzes die je kunt maken. Als grafisch vormgever kom je op dit moment niet echt makkelijk meer aan de bak. Je kunt beter mondhygiënist worden.’

Continue reading Joost Overbeek: ‘Ik kom uit de hoek van wat wij Onzin noemen’

Loudmouth: ‘Ik ben een schreeuwlelijk. Gillen! Wawawawaaah!’

Dit interview met Loudmouth maakte ik in oktober 2014 en het verscheen in een ietwat kortere en aangepaste versie in Publish #6 van 2014. Overigens was dit ook mijn allerlaatste stuk voor Publish.

Loudmouth – Robert Adriaansen (1973) – heeft zijn studio in een oud schoolgebouw, een oude gereformeerde ULO. Als ik bij hem bovenkom op de tweede etage, zeg ik dat ik ook op een ULO heb gezeten. Hij reageert meteen: ‘Ik heb alleen de LTS gedaan, verder heb ik nooit wat geleerd.’

Tijdens het fotograferen van zijn studio praten we al wat. Ik had gelezen dat hij ooit koos voor muziek maken in plaats van verder leren en wil weten wat voor muziek dat was. Punk en rockabilly dus, hij speelde bas, maar daar heeft hij inmiddels met Loudmouth, zijn ontwerpbureau, geen tijd meer voor.
‘Ik moest kiezen tussen de kunstacademie of in een bandje spelen. Ik zat in de tourbus alleen maar te schetsen, ik ging op de academie achterlopen, muziek maken én een opleiding ging gewoon niet werken. Muziek maken vond ik veel belangrijker. Toen ben ik aan de slag gegaan bij een reclamebureau als DTP-er, dan kon ik drie keer in de week optreden en bij dat reclamebureau het vak leren.’

‘Ik vind het lekker om met een soort lompigheid iets te maken wat sexy is’

Die LTS – de grafische school – had hij wel afgemaakt. ‘Ik ben nog uit de tijd van clichés maken, loodletters zetten, alles deed je met de hand. Dat zie je misschien terug in mijn stevige typografie. Knippen en plakken, dat vind ik prettig. Ik vind het lekker om met een soort lompigheid iets te maken wat sexy is. Ik maakte vroeger heel veel ontwerpen voor cassettebandjes. Dan printte ik bij de copyshop wat ik gemaakt had in twee verschillende percentages en dan keek ik wel wat het mooiste paste. Ik hou van dat soort toevalligheden. Je werkt met de dingen waarover je op dat moment beschikt.’


© Loudmouth.

Continue reading Loudmouth: ‘Ik ben een schreeuwlelijk. Gillen! Wawawawaaah!’

Koop mijn boek over kleurmanagement en krijg een ander boek gratis…

kleurmanagement_omslagKleurmanagement is voor heel veel ontwerpers, fotografen en illustratoren nog steeds zwarte kunst. Ze werken achter een beeldscherm dat verkeerd staat afgesteld en corrigeren foto’s of illustraties op dat beeldscherm dat niet de juiste kleuren toont. Daarbij staan de instellingen van Photoshop, Illustrator en InDesign veelal ook verkeerd, met als resultaat bestanden die fout naar de drukker gaan en drukwerk dat tegenvalt.

Toch is kleurmanagement niet ingewikkeld – al zeg ik het zelf. Het boek Kleurmanagement, betrouwbare kleuren van invoer tot uitvoer beschrijft precies hoe je het beeldscherm en je software moet instellen om betrouwbare kleur te krijgen. Van invoer tot uitvoer dus.
In een bespreking in het Nederlandse Photoshop Magazine kreeg het boek Kleurmanagement, betrouwbare kleuren van invoer tot uitvoer een 9.

Waarom deze reclame voor een boek van mijzelf? Omdat er (onder andere) met mijn boek een leuke actie bij Van Duuren Media is. In december heeft van DuurenMedia een actie waarbij ze een boek gratis weggeven wanneer je bijvoorbeeld mijn boek over Kleurmanagement aangeschaft. Het boek dat je gratis bij aankoop van Kleurmanagement krijgt is Ontdek Lightroom 5, 2e editie, een boek van Pieter Dhaeze en Hans Frederiks.

De actie loopt onder andere via de (online)boekhandel, computerboek.nl, foto Konijnenberg en de website van vanDuurenMedia. Dus spoed je naar deze (online)boekhandels en koop één boek en krijg er twee.
Meer info over de actie vind je hier.

Een interview met Lodewijk Asscher uit 2006

Ik schreef tussen 2005 en 2006 op regelmatig basis voor het blog Amsterdam Centraal. Voorafgaande aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 interviewde ik voor het blog Lodewijk Asscher, lijsttrekker van de PvdA.
Toen hij naar Den Haag vertrok heb ik nog geprobeerd een ‘afscheidsinterview van Amsterdam’ met hem te regelen, maar Amsterdam Centraal was voor hem toen waarschijnlijk te klein geworden. Mijn verzoek kan hem natuurlijk ook nooit bereikt hebben.
Hij ligt op dit moment behoorlijk onder vuur en daarom is dit interview misschien aardig om nog eens te lezen wat hij begin 2006 zei over de ideale samenleving, radicalisering en het wantrouwen tegen de overheid.

Alweer een tijdje geleden kocht ik het boekje ‘Nieuw Amsterdam’ van Lodewijk Asscher, voorzitter van de gemeenteraadsfractie van de PvdA in Amsterdam. Reden was niet de uitgebreide aandacht in de pers over het opheffen van de Wallen, een onderwerp dat in het boek ongeveer één pagina beslaat, maar doodgewone nieuwsgierigheid over wat Asscher over de toekomst van Amsterdam te melden had. Asscher beschrijft een Amsterdam in 2020, waarin kinderen goed onderwijs krijgen, integratie geen probleem meer is, woonruimte geen probleem is en er ook voor allochtonen genoeg werk is te vinden.
Ik vond het een mooie utopische visie, maar was nieuwsgierig hoe je dat praktisch, in het hier en nu, moest invullen. Je hebt als politicus te maken met Den Haag, met andere partijen in de gemeenteraad, kortom: hoe ziet Asscher de praktische realisatie van zijn idealen. Ik ging het hem vragen.

Lodewijk Asscher: ‘Ik heb er bewust voor gekozen te schetsen wat voor samenleving ik in de toekomst wil hebben. In de politiek gaat het heel vaak over dingen die nú anders moeten. Met dit boek begon ik met waar ik uit wil komen in 2020 en ging ik terugwerken: hoe kun je dat realiseren. Ik zat bij het schrijven niet vast aan de afspraken van nu, de percentages, de cijfers achter de komma. Het is een ideaalbeeld waarvan je weet dat je het nooit voor honderd procent kunt bereiken, maar ik geloof wel dat je een aardig eind die kant op kunt komen met Amsterdam.’

‘Wij hier in de Stopera kunnen niet allemaal bepalen hoe het moet’

‘In Amsterdam zie ik heel veel positieve elementen die je meer zou kunnen benutten. Dan moet je wel op een bepaalde manier politiek bedrijven. Ik vind ook dat mensen in staat moeten worden gesteld om daar iets aan bij te dragen. Wij hier in de Stopera kunnen niet allemaal bepalen hoe het moet.’

Dat klinkt als Kennedy die zei: wat kun je doen voor Amerika in plaats van wat kan Amerika doen voor jou.
LA: ‘Daar heeft hij dan ook een soort mentaliteitsverandering mee bereikt. Een beetje hetzelfde gebeurde hier na de moord op Van Gogh. Naast angst en spanningen ontstond er bij mensen een gevoel van: wacht even, dit is onze stad en die laten we toch niet kapotmaken? Die energie vertaalt zich in allerlei debatten en spontane, positieve ontwikkelingen. Die energie is veel groter dan de energie die je alleen vanuit de politiek kunt bereiken.’
Continue reading Een interview met Lodewijk Asscher uit 2006

Tekst, training en fotografie