Tag Archives: Dzone

De studio van Joost Swarte

Joost Swarte (1947) publiceert in 1970 zijn eerste stripverhaal. vanaf 1971 werkt hij voor het grensverleggende striptijdschrift ‘Tante Leny presenteert’. Eind jaren zeventig tekent hij regelmatig omslagen voor de boekenbijlage van Vrij Nederland en voor het Belgische tijdschrift Humo.
Halverwege de jaren tachtig breidt Swarte zijn werkterrein uit met illustreren, vrije grafiek en het ontwerpen van affiches, letters, postzegels, meubels en architectuur. Hij werkte aan muziekprojecten van onder andere Fay Lovsky. In 1997 presenteert hij een plan voor de nieuwbouw van het theater De Toneelschuur in Haarlem, dat is uitgewerkt met Mecanoo architecten en in 2003 in gebruik is genomen. met architect Henk Döll ontwerpt hij het Johannes Enschede Hof in Haarlem en voor woningcorporatie Ymere met architect Sytze Visser vier appartementen in Amsterdam, die in februari 2010 werden opgeleverd. voor het stadhuis van Haarlem ontwerpt hij een tapijt met 61 pictogrammen die verhalen van de stad vertellen. in 2004 wordt zijn ontwerp van een glas-in-loodraam voor het paleis van Justitie in arnhem uitgevoerd. Het Hergé museum in louvain la neuve in België is ontworpen door architect Christian de Portzamparc, naar ideeën van Joost Swarte.
tegenwoordig illustreert Swarte regelmatig voor the New Yorker. Als promotor van het stripverhaal neemt hij in 1990 het initiatief tot de stripdagen Haarlem, een tweejaarlijks internationaal evenement. Hij is mede-oprichter van uitgeverij Oog&Blik in Amsterdam, gespecialiseerd in strips en grafische kunst. Een overzichtstentoonstelling van zijn werk was recent te zien in het musée d’art contemporaine in Lyon.
www.joostswarte.com

De studio van Joost Swarte verscheen in 2010 in Dzone Magazine.

De volledige inhoud is © 2014 Hans Frederiks

De studio van Peter Pontiac

DeStudio van Peter Pontiac verscheen in Dzone 136, juni 2011.

Peter Pontiac kreeg onlangs de Marten Toonderprijs 2011, een oeuvreprijs die wordt uitgereikt aan een striptekenaar die een bijdrage heeft geleverd aan de Nederlandse cultuur. Hij tekende decennia underground strips voor o.a. Tante Leny Presenteert, Gummi en Modern Papier en illustreerde regelmatig voor het muziekblad Oor. Zijn doorbraak bij het brede publiek kwam er begin jaren 2000 met zijn graphic novel ‘Kraut’, waarin Pontiac het verhaal vertelt van zijn vader die tijdens de Tweede Wereldoorlog een collaborateur en oorlogsverslaggever was voor de Duitsers aan het oostfront. Hij maakt nog steeds regelmatig illustraties voor bijvoorbeeld Vrij Nederland, Rood van de PvdA, De Filmkrant, Crimelink, De Gids, de VPRO-gids en Muleskinner, een trashcounrypunkbluesblad. Binnenkort verschijnt bij de Bezige Bij van hem een boek met al zijn 325 strippagina’s, dat de werktitel PontiacRhythm heeft. Volgend jaar verschijnt PontiacBlues met tekenwerk van de laatste 40 jaar.
www.peterpontiac.nl

De volledige inhoud is © 2014 Hans Frederiks.

Max Kisman, de man die tekens maakt

‘In mijn werk zit meer gevoel dan ik zelf wil prijsgeven’

De carrière van Max Kisman omspant inmiddels zo’n 35 jaar. Kisman werkte na zijn opleiding als grafisch vormgever voor een variëteit aan media en opdrachtgevers. Hij gaf het beeldbepalende muziektijdschrift Vinyl vorm, ontwierp posters voor Paradiso, was ontwerper voor de televisiepoot van de VPRO en maakte daarvoor talloze animaties, gaf en geeft les in grafisch ontwerp en typografie en werkte begin 2000 in San Francisco als artdirector voor Wired Television. In het gesprek dat Dzone met hem had, vertelt hij uitgebreid over het ontstaan van zijn eigen ‘handschrift’, zijn ideeën over ontwerpen en zijn toekomstplannen.

Laten we beginnen bij je opleiding…
Max Kisman: Na eerst het basisjaar aan de AKI (Akademie voor Kunst en Industrie te Enschede. H.F.) te hebben gevolgd, heb ik aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam de opleiding Grafisch Ontwerpen voltooid. Daar tekende ik veel, en volgde ook de vakken illustratie en modeltekenen.
Striptekenen is een oude liefde, maar ik ben niet een echte verhalenverteller. Ik was gefascineerd door platenhoezen, waarbij beeld en tekst –  taal, letters – samen het geheel vormen en wilde grafisch ontwerpen gaan doen.
Continue reading Max Kisman, de man die tekens maakt